یادگیری الکترونیکی در ایران، مسائل و راهکارها

 فیض، کامران      رحمانی، محمد

  • چکیده

زندگی بشر از ابتدای تاریخ تاکنون برای رسیدن به کمال و پیشرفت پر از نشیب و فرازهای گوناگون بوده است. آنچه در سالهای اخیر مشاهده می شود، حاکی از رشد صعودی و حیرت انگیز نرخ تحولات به مدد فناوری اطلاعات و افزایش روزافزون دانش و آگاهی آدمی است.

بدیهی است که روشهای قدیمی تولید و توزیع دانش که براساس ارتباطات چهره به چهره طراحی شدهاند، به تدریج کارایی خود را از دست می‌دهند و لزوم استفاده از ابزارهای نوین احساس می‌شود. به منظور پاسخگویی به این نیاز، یادگیری الکترونیکی که صورت تکامل یافتهای از روشهای قدیمی آموزش و یادگیری با استفاده از فناوری اطلاعات است، از اوایل دهه مطرح و به سرعت بهعنوان روش برتر یادگیری در عصر دانش و آگاهی معرفی شد.

در این مقاله ابتدا مفهوم یادگیری الکترونیکی و یادگیری مبتنی بر وب مورد بررسی قرار میگیرد و سپس به مسائل و موانع فرا روی پیادهسازی آن اشاره میشود. همچنین، با تشریح پژوهشهای میدانی انجام گرفته و تحلیل نتایج به دست آمده، مهمترین مسائل و موانع شناسایی شده در راه پیاده سازی یادگیری الکترونیکی در سطح آموزشعالی ایران معرفی میشود. در پایان مقاله ضمن تحلیل محتوایی مطالعات میدانی این تحقیق‏، راهکارهایی ارائه شده است.

کلید واژگان: فناوری اطلاعات، عصر دانش، یادگیری الکترونیکی، یادگیری مبتنی بر وب و مسائل و راهکارها.

 

ادامه نوشته

طراحی و تبیین مدلی برای توسعه دانشگاه مجازی ایران

نويسنده گان : مانیان، امیرُُُُُُُُُ -نويسنده : منتظر، غلامعلی -نويسنده : پزشک، حمید

 موسی خانی، محمد

چکیده

پیشرفت شگرف فناوری اطلاعات، بسیاری از محدودیتها، به ویژه محدودیتهای زمانی و مکانی در امرآموزش و یادگیری را برطرف نموده و با ایجاد مفاهیمی از قبیل یادگیری مجازی، آموزش مجازی و دانشگاه مجازی، محیط آموزش را دستخوش تحول وگسترش پرشتابی نموده است. نظام آموزش عالی با استفاده از دانشگاه مجازی نه تنها می‌تواند امکان دسترسی همة علاقه‌مندان به یادگیری را فراهم نماید بلکه می تواند موضوعاتی چون توسعة یادگیری گروهی، آموزش و یادگیری براساس توانایی افراد، تمرکز بر تولید دانش بجای انتقال یک سویة آن، ارزیابی تکوینی و پایانی، جایگزینی دانشجو محوری با استاد محوری، افزایش تعامل بین دانشجویان و بین استاد و دانشجو و شکل‌گیری جوامع پژوهشی را تحقق بخشد. تحقیق حاضر با استفاده از روش تحلیل عاملی تاییدی مدلی را برای «توسعة دانشگاه مجازی درایران» طراحی نموده و روابط علی بین متغیرهای آنرا با استفاده از روش تحلیل مسیر، مورد تبیین و آزمون قرار داده است

واژه‌های کلیدی:

یادگیری سازاگرا، دانشگاه مجازی، ارتباطات کامپیوتری، جامعة پژوهشی، تحلیل مسیر

1. این مقاله مستخرج از پایان‌نامه دورة دکتری است که با راهنمایی و مشاوره آقایان دکتر مانیان, دکتر منتظر و دکتر پزشک و به همت آقای موسی خانی به رشته تحریر درآمده است.

2. استادیار دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

3. استادیار دانشگاه تربیت مدرس

4. دانشیار دانشکده علوم دانشگاه تهران

5. دانشجوی دوره دکتری دانشکده مدیریت دانشگاه تهران

ادامه نوشته

(چکیده پایان نامه کارشناسی ارشد خودم)تبیین مباني معرفت شناختی مدارس آينده

                    (استادراهنما دكتر مهدي سبحاني نژاد)

                    عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد تهران

                    ( استاد مشاور دكتر اکبر رهنما)

                   عضو هیئت علمی دانشگاه شاهد تهران

 چکیده :  

در پژوهش حاضر تبیین مبانی معرفت شناختی مدارس آينده درسه محور؛ مدارس آينده، معرفت شناختی و مبانی معرفت شناختی مدارس آينده مورد بررسي قرار گرفته است. روش انجام پژوهش تحلیل اسنادی بوده است. به منظور گردآوری داده های لازم جهت پاسخگويي به سؤالهای پژوهش کليه اسناد و مدارک موجود و مرتبط با موضوع مدارس آينده با استفاده از فرم گردآوری داده ها جمع آوری و با شیوه کیفی مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‌است. عمده‌ترين يافته‌های پژوهش عبارتند از:

نتایج حاصل از سوال اول مبین این نکته می باشد که رویکرد مدارس آينده رویکرد جامع و تلفیقی است از آن جهت  جامع است  که به منظور برآوردن نیازهای دانش آموزان با روش های یادگیری متفاوت و استفاده از ابزارهای  چند رسانه ای ( بصری ، کلامی ، شنیداری و عملی ) تلاش خواهد شد تا زمینه رشد  همه جانبه  استعدادهای دانش آموزان را تدارک بیند و تلفیق  همان گونه  که قبلاً بیان شد به جای استفاده ابزاری از فناوری اطلاعات  و یا ارائه واحد مستقل  فناوری در کنار سایر واحدهای درسی تلاش خواهد شد که به صورت  تلفیقی ما بین برنامه های درسی و روش ها و شیوه های یادگیری نسبت به کارآمد و اثر بخش نمودن نظام آموزشی اقدام ، از فناوری اطلاعات  و ارتباطات به نحو مقتضی استفاده گردد.

  مدل های آموزشی مدارس آينده شرکت فعالانه دانش آموزان را طلب  می کند. دانش آموزانی می توانند از این رویکرد بیشترین فایده ببرند که دارای تفکر خلاق و نقادانه باشند و از سطح توانایی قابل قبولی  برخوردار باشند.

مدارس آينده محیط  همکاری و رقابت هستند و مواد آموزشی  و تمرینات  جهت بسط این مهارت ها در دانش آموزان طراحی شده اند. شاید  بتوان  مناسب ترین الگو برای توسعه  فناوری اطلاعات در آموزش و پرورش را الگوی مدارس آينده توصیه نمود.

یافته های حاصل از سوال دوم حاکیست که وجوه مطرح در مدارس آينده مي تواند شامل محتوي و مواد درسي روشهاي نوين تدريس ، معلم و مدير مدارس آينده ، ارزشيابي مدارس آينده، يادگيري الكترونيكي ، آموزش مجازي و آموزش از راه دور باشد.

معرفت شناختی مدارس آينده مبین نوع و مکانیسم خاصی از كسب معرفت و دانش در اين نوع مدارس است که  بر آموزش الكترونيكي و ديجيتالي متمرکز بوده و حضور معلم در اين كلاس ها با كاركرد تسهيل كنندگي همراه است.

  نتایج حاصل از سوال سوم پژوهش به این نکات اشاره می کند که دانش آموزان در اين نوع كلاس ها حضور فعال داشته و در تهيه محتواي درسي همراه معلم هستند . هر دانش آموز مي تواند با توجه به استعداد، تلاش و ميزان يادگيري به مرحله بالاتري از يادگيري دسترسي داشته باشد و يادگيري در اين نوع مدارس مادام العمر، همه مكاني و به صورت هفت روزدر هفته و بیست و چهار ساعت در شبانه روز مي باشد. این میان، نظرات اندیشمندان این حوزه از دو حیث قابل بررسی و تعمل می باشد . عده ای از اندیشمندان مانند ژاک دلور، پیتر اف دراکر، جانسون، لاری کوبن و ... به استقبال انقلاب فناوری رفتند و در طرف دیگر ویلیام فلام، جمز گوتری، و...بر این اعتقادند که برخي از اميدهاي موردانتظار از انقلاب فناوري درتعليم و تربيت بود اما آنچه واقعاً اتفاق افتاد چيز ديگري بود.

 واژه گان کليدی: ،معرفت شناختی  ،آينده انديشي ، مدارس آينده ، مدارس هوشمند، آموزش الكترونيكي.

یادگیری الکترونیکی - آموزش مجازی - مدارس هوشمند - آموزش از راه دور - مدارس فردا

می خواهیم در چند پست به موضوع های مورد اشاره فوق نگاهی دقیق تری داشته باشیم لذا از تمامی فرهیختگانی که در این زمینه فعالیت می نمایند دعوت می شود در این بحث شرکت نمایند.

با تشکر حشمت الله سمیعی

 مدیر وبلاگ 

اولین مقاله در این مبحث را از دوست فرهیخته ام عباس خدابنده که با همکاری آمنه زیادی و به راهنمایی استاد عزیزمان جناب آقای دکتر میرزامحمدی به رشته تحریر در آورده اند می آوریم

تبیین موانع گسترس کمی وکیفی دانشگاه های مجازی در ایران به منظور بستر سازي براي توسعه آن

 چکیده

لزوم فراگیری آموزش های تخصصی در عصر تکنولوژی که ویژگی بارز آن دانش محور شدن بخش های مختلف جامعه نظیر اقتصاد، کشاورزی، سیاست، فرهنگ و غیره است؛ آموزش عالی را با سیل عظیم متقاضیان ورود به دانشگاه و مراکز آموزش عالی در سراسر جهان رو به رو ساخته است. از سویی دیگر پیشرفت شگرف فناوری اطلاعات و ارتباطات بسیاری از محدودیت ها به ویژه محدودیت های زمانی و مکانی در امر آموزش و یادگیری را برطرف نموده و با ایجاد مفاهیمی از قبیل یادگیری مجازی، آموزش مجازی و دانشگاه های مجازی محیط آموزش را دستخوش تغییر و تحول و گسترش بی شتابی نموده است. با گسترش تقاضا برای آموزش عالی در ایران مسائلی چون ضرورت و نیاز آموزشی فراگیران، ایجاد فرصت های تحصیلی در مناطق با ویژگی های اقلیمی متفاوت، ایجاد فرصت های برابر آموزشی با توجه به جنسیت و طبقه اجتماعی و عدم توان جذب همه متقاضیان به شکل حضوری، اسقرار دانشگاه های مجازی در نظام آموزش عالی را از اهمیت فوق‌العاده ای برخوردار کرده است. بر این اساس در مقاله حاضر برآنیم با استفاده از روش پژوهش توصیفی شامل تحليل اسنادي منابع، اسناد، مدارك و تحقيقات پيشين  داده هاي مرتبط با موانع توسعه کمی و کیفی دانشگاه های مجازی در ایران را به شیوه کیفی تحلیل نموده و با شناسایی خواستگاه هر یک، آنها را در دسته الف) موانع ذاتی توسعه دانشگاه های مجازی؛ ب) موانع درون سازمانی توسعه دانشگاه های مجازی و ج)موانع برون سازمانی توسعه دانشگاه های مجازی، تبیین نموده و با عنايت به شرايط ملی در ابعاد مختلف آموزشی، فنی و تکنولوژیکی، راه‌کارهایی عملیاتی جهت رفع يا تعدیل هر سه دسته موانع مزبور به منظور بستر سازی برای توسعه کمی و کیفی دانشگاه های مجازی ارایه نماییم.

واژگان کلیدی: آموزش عالی- دانشگاه مجازی- موانع ذاتی- موانع درون سازمانی- موانع برون سازمانی.

 

ادامه نوشته